Eindeloos

De kat sluipt verslagen
De jaren meegedragen
In zijn stugge lijf

De tafel staat op hoge poten
Oprechte sprongen te verkloten
Onnozel tijdverdrijf

Zijn schrale schim is half vergeten
En ongeacht zijn wanhoopskreten
Is er geen mens, geen dier, geen wezen
Zijn er geen muizen, hazen, mezen
Die hem zien, noch vrezen

De kat likt zachtjes aan zijn poot
Denkt willekeurig aan de dood
Maar al zou ze komen als een zegen
Is het toch pas eentje van de negen

 

(Afbeelding: Franz Marc – Katzen auf rotem 1909)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s