We vrezen

We vrezen wel eens, als mezen op een doodgevroren dag Dat we per ongeluk niet overleven, niets kunnen teruggeven, verlaten of platgeslagen worden door onverwachtse wendingen. We vrezen wel eens, voor ons vrezen Bezemen de onrust het huis uit, geven uit, aan niets dan tekortkomingen zonder bestaansrecht. We vullen gaten, van mannen en vrouwen, van kieren in onze koude gedachten, smachtend naar een revanche op … Lees verder We vrezen

Zwanenburg

Waarschuwing: werkelijk niks van onderstaande verhaal is fictief. Laatst ben ik in een real life Annie M.G. Schmidt versje terecht gekomen. Terwijl de trein met een eindeloze vertraging door het land sjokte hoorde ik steeds een zeer zachte stem door een intercom zeggen: ‘Dames en heren, we staan stil omdat er een zwaa%#&@ in de trein is.’ Een wat? Een zwaarbewapende man? Terwijl mijn hart … Lees verder Zwanenburg

Eindeloos

De kat sluipt verslagen De jaren meegedragen In zijn stugge lijf De tafel staat op hoge poten Oprechte sprongen te verkloten Onnozel tijdverdrijf Zijn schrale schim is half vergeten En ongeacht zijn wanhoopskreten Is er geen mens, geen dier, geen wezen Zijn er geen muizen, hazen, mezen Die hem zien, noch vrezen De kat likt zachtjes aan zijn poot Denkt willekeurig aan de dood Maar … Lees verder Eindeloos